KIM STREUR  
Tekst
<
 
  English
“De werkelijkheid is aan ons verschenen als een
voortdurend worden. Ze komt tot stand of valt uiteen,
maar ze is nooit een voldongen feit.”
Henri Bergson




Tijdens het tekenen verdichten herinneringen en gedachten zich tot beknopte voorstellingen. Soms in een paar grafische potloodlijnen, dan weer in stevig zwart pastelkrijt en donkere inktvlekken. Geïsoleerd verschijnen ze op papier en roepen associaties op met uiteenlopende verhalen, van oude mythen en duistere sprookjes tot hedendaagse vertellingen.

De beelden leg ik vast in papieren sjablonen. Experimenten met het materiaal en de onverwachte mogelijkheden die hieruit voortkomen stuwen het werk vervolgens verder. Ik druk sjablonen af met sterk verdunde inkt, dompel vellen papier geheel in donkere inkt en experimenteer met afdrukken van vegetatie. Al werkende raken de zorgvuldig vastgelegde beelden steeds verder aangetast. Ze verdwijnen, lossen op in inkt die alle kanten op vloeit en opdroogt in patronen die niet te voorspellen zijn.

Maar zodra de inkt is opgedroogd, schemeren de silhouetten van sjabloonfiguren als schaduwen door het oppervlak en worden de sporen van vroegere lijntekeningen weer zichtbaar. Ze roepen nieuwe andere beelden op. Ik teken ze op schone vellen papier, of met witte lijnen over de oude beelden heen - als een beeldende variant van de codex rescriptus, een hergebruikt stuk perkament, waarop het oude handschrift onder het nieuwe nog doorschemert.

Deze - bijna rituele - werkwijze vormt de essentie van m’n werk. Het is een cadans van vastleggen, ontsporen, verdwijnen, verschijnen en vastleggen. Vormen en associaties ontwikkelen zich, veranderen, transformeren. Het ritme van vastleggen en verliezen weerspiegelt niet alleen de ongrijpbaarheid van mijn eigen, individuele herinnering en verbeelding, maar ook die van een culturele onderstroom van ‘gedeelde’ verhalen.

Misschien laat de dynamiek van het werk zich vergelijken met de verhaaltechniek van de ‘stream of consciousness’ waarin het menselijk denken wordt weergegeven via een stroom van observaties, idee├źn en herinneringen; informatie wordt fragmentarisch aangeboden, soms met onderbroken zinnen. De getekende beelden en sjabloondrukken zijn zonder duiding van tijd of ruimte. Het zijn fragmenten, bouwstenen van een groter geheel. Ze vinden hun samenhang in muurtekeningen van gestapelde sjabloon-figuren, in reeksen en in blokken van dicht opeen gehangen tekeningen en vegetatie-drukken.

2012